Hotel ZNP

Kuba Kowalski: „Hotel ZNP” To podróż przez mężczyzn, fryzury i hotelowe pokoje, pełna potknięć i do bólu prozaicznych rozczarowań i pomyłek. Operetka – absurdalna i kampowa, i tragikomiczny standup. Belcia, bohaterka powieści Izabeli Tadry, jest w nieprzerwanym ruchu: z jednego pokoju hotelowego do drugiego, z rąk matki do ciotki, od męża do kochanka, z romansu do kolejnej przygody. Każdy, kogo na swojej drodze spotyka, chce w niej zobaczyć kogoś innego: projektuje na nią swój głód, potrzeby i tęsknoty. Jej fryzura jest wiecznym work in progress – imponujące włosy są budulcem, z którego ma powstać idealna córka, grzeczna panienka, niedostępna seksbomba, wierna żona, odpowiedzialna matka, kobieta fatalna, kobieta-dziecko, przyjaciółka, powierniczka, bogini. Współczesna kobieta ma przecież tyle dróg do wyboru! A jednak Belcia nie przechodzi z jednej roli w drugą swobodnie: jest w nie wtłaczana. Nie ma tu kiczu łatwego siostrzeństwa – kobiety nie są dla siebie wsparciem, a mężczyźni – sami obsadzeni w rolach, których nie wybrali, skrzywdzeni i skrzywieni przez ojców – w rozpaczliwej próbie ucieczki od przestarzałych wzorców odgrywają ich karykaturę. Ponad realnymi postaciami unosi się jeszcze jedna, kluczowa figura: tajemniczy „Pan”, do którego Belcia kieruje swoją opowieść. Humor i kamp zderzają się z ostentacyjnie nienowoczesnym liryzmem, z rozbitym na fragmenty, ale wciąż pulsującym pod powierzchnią wielkim sercowym wyznaniem, które Belcia kieruje do miłości swojego życia.